Dag 10 Walking Thru the Park – Muddy Waters

Helaas lukt het me nog niet om later wakker te worden dan 5 uur.
Ik zou vandaag een zware trail in de Chiricahua NM gaan doen .
Dus dan je het beste vroeg beginnen.
Maar natuurlijk eerst even van bouwstenen innemen.
Ik had geen ontbijtje voor mezelf geregeld en wilde het liefst een keer lekker eitje, bacon en toast.
Nee, geen diner aanwezig die al zo vroeg open was.
Dus dan maar de snelle hap . ipv de wat meer bekende wilde ik een keer Carl’s Jr uitproberen.
Nou dat was me een succes , brrr troep.
Ik had een koffie besteld en 2 biscuits met ei, sausage en kaas.
Die worst had volgens mij bij SLC een tijd in het meer gelegen , zo zout.
Gelijk ertussen uitgegooid. Nee, het kon me niet bekoren.
En de koffie? In USA hebben ze altijd slappe koffie dus 1 cupje melk volstaat.
Bij deze moest ik er nog 2 bijvragen.
Uiteindelijk op weg naar mijn Chiricahua ( lijkt wel pinda naam) .
Dit is een NM in een prachtig landschap dat bestaat uit duizenden smalle rotspilaren en balancerende rotsblokken. De rotsen bestaan uit vulkanisch gesteente, de overblijfselen van een honderden meters hoge as- en puinlaag die hier 27 miljoen jaar geleden als gevolg van een vulkanische eruptie is terechtgekomen. De rotsen zijn voornamelijk grijs en groen van kleur; de groene tinten worden veroorzaakt door de aanwezigheid van vele mossen.
Lekker vroeg op pad dus niks op de weg , de zon scheen al zoals het hier hoort.
Aan het begin stond een hert te poseren en daar kon ik eens even goed op inzoomen .
In het park langs de hoofdweg nog gestopt om de viewpoints de bekijken en daarna naar de Parking van de Echo Canyon.
Op Alltrails had ik al gelezen dat ik de trail die ik doen het beste linksom kon doen dit ivm stijging van het pad.
En dat was  idd  slim van de andere wandelaars.
Langzaam liep ik de Echo Canyon in , natuurlijk weer via een mooi pad langs de mooie gelaagde torens .
In de canyon loop ik door heerlijke bossen met struikgewas en naaldbomen. Ja  en dan moet je toch weer omhoog.
Ik ben vaak gestopt want het was hot en tijdens de pauze genieten van het uitzicht en gelijk wat drinken.
Uiteindelijk kom je dan na zeker 2 uur wandelen in het gebied van de Balanced Rock en Heart of the Rockies.
Dit is tijdens de trail een aparte loop ,maar erg mooi .
Hier kwam ik een Canadese vrouw tegen uit Québec , een hele tijd mee staan praten want ja dan wil ik van haar horen wat ze gaat bezoeken en ikzelf wil ook tips geven.
Haar reis zou een jaar gaan duren .Bon Voyage Sylvie Amyot !!!
Ja, ik heb de link gegeven van dit resiblog.
Als je minder tijd hebt dan adviseer ik de Balanced Rock en de Heart of the Rockies te doen ipv van de Big Loop.
De zwaarte van de trail geef ik meestal geen cijfer maar meer het gevoel van dat ik blij ben dat ik de auto weer zie.
In dit geval was ik ook weer blij om mijn Dodge Durango te zien, want het was zwaar maar o zo mooi!
Jaja en toen moest ik nog naar mijn geboekte cabin (Double T Catwalk Resort Casita Geronimo 6), deze stond op wel meer dan 2 uur rijden en de tijd in New Mexico ging ook weer vooruit.
Nadat ik Arizona had verlaten kwam ik op een geweldig mooie binnendoor weg door de bergen met heel veel groen maar ook heel veel herten!
Prachtig gebied het Gila National Forest.
Over mijn cabin ben ik zeer tevreden, wat een mooie en schone cabin.
Eindelijk eens een mooie en schone vloer!
Helaas is de foto vd cabin mislukt dus die krijgen jullie morgen nog te zien.
Lekker op de porch gezeten en een lekker Fat Tyre gedronken!
Ik verheug me nu al om morgenochtend lekker buiten te ontbijten!

Excuses voor de enorme hoeveelheid foto’s van deze dag .
Ik had geen zin om alles uit te zoeken!