Dag 5 Look Through Any Window The Hollies
26 mei 2024 - Terlingua, Verenigde Staten
Vandaag was het op papier een drukke dag ,maar ik had al besloten om vooral middags het niet te gek te maken.
Tevens had ik mijn programma omgedraaid omdat ik de Sunrise wilde zien over de wegen en de bergen.
O Ja , nog sorry voor the delay. Ik kreeg het gisteravond niet meer verzonden richting reislogger.
Ik kon nog wel op internet maar voor het uploaden gaf hij een Gateway problem.
Vanochtend dus weer wel vandaar dat jullie een saai ontbijt hadden.
Rond een uur of 6 ben ik vertrokken en toen was het nog donker.
Gaandeweg werd het al lichter en stopte ik af en toe om een fotootje te maken.
Heel belangrijk om ervan te genieten onderweg en de tijd ervoor nemen maar daardoor kwam ik net te laat aan bij de Parking van mijn 1ste trail.
Hij stond dus propvol , dus verder gereden en gegaan voor de volgende trail The Window trail.
Ik was daarvoor dus al naar de Chios Mountains gereden over een schitterende kronkelige weg.
Voor de trail moest ik vanaf het hoge plateau naar beneden lopen en je kon dus al zien waar je zou eindigen.
De zon scheen al wel fel maar het was nog niet zo heet en het was een makkelijk parcourtje zo naar beneden.
Het laatste stuk was zelfs in de schaduw.
Aan het einde verscheen natuurlijk the window en het was een mooi tafereel zo.
Ongeveer een kwartiertje door het raam gekeken en toen weer terug.
Jaja , jullie raden het al , weer lekker afzien in de hete zon en ook nog eens een stijgend pad.
Onderweg dus wel af en toe pauze gehouden onder een mooie schaduw boom en soms ook weer een praatje gemaakt met wat Amerikanen.
Ik was blij dat ik boven was en heb toen eerst even de spullen in de auto gedropt en naar binnen gegaan bij de shop.
Jullie weten dat ik/wij vaak onderweg onze broodjes smeren .
Nou deze keer niet dus . Ik heb gemerkt dat als het erg heet is de animo weg is om dat warme brood/broodjes te smeren en terwijl je oververhit bent weg te knauwen.
Dus heb ik in de shop een koel pakketje gekocht met 2 boterhammen met eiersalade erop.
Normaal eet ik die niet zo snel maar nu was het heerlijk.
Terug in de hete bak die ik natuurlijk snel even wat koeler maakte .
En in deze versie vd Dodge zit ook stoelverkoeling en het helpt echt en is aangenaam.
Ik verliet de Chios Mountains en had als doel om naar de Santa Elena Canyon te rijden .
Dit het eindpunt van de Ross Maxwell Scenic Drive.
Ook weer een zeer mooie doch kronkelige weg
Normaal moet je via een wat hoger gelegen pad de oever van de Rio Grande bewandelen.
Nu hoefde dat niet want er stond geen water in.
Aan de ene kant triest maar voor mij was dit makkelijker en kon ik net als zoveel anderen over de rivierbodem wandelen .
Iedere keer via kleine eilandjes want de modderbodem was gescheurd.
Gelukkig niet gestruikeld of een van mijn voeten laten wegzuigen dus kwam ik geheel onbeschadigd in het gedeelte aan waar nog wel wat water stond.
Hier stopt dan ook de trail officieel maar je kan natuurlijk zelf nog verder.
Niet gedaan en dus weer teruggelopen.
Toen ik later op de kaart keek heb ik toch even in Mexico gestaan en dat kwam omdat daar de schaduw was.
Via diezelfde weg terug en daar heb ik hier en daar nog wat vistapoints aangedaan zoals onder andere The Mule Ears.
Omdat ik het niet te gek wilde maken had ik al besloten om terug te rijden naar mijn kamer.
Nog onderweg even getankt voor een duurdere gallon prijs ,maar je zit afgelegen dus dan weet je dat ook van tevoren.
Net voor mijn Hotel heb je de Terlingua Ghost Town, dit is een ruïne van het oude dorp met daarbij een zeer aantrekkelijke begraafplaats.
Het was genoeg dus lekker douchen en siësta houden.
En zo weer naar de Starlight Theatre want een biertje en muziek had ik verdiend!!!
O ja weer vergeten te vertellen want ik had weer wat vanochtend.
Ik was mijn auto aan het inladen en toen pakte ik op de kamer mijn rugtas en ja hoor er zat een enorm grote licht gekleurde spin op .
Brrrrrr, en wat doet dat beest? Kroop hij gelijk mijn tas in , dus ik gelijk die rits dicht gedaan en de tas in de auto gezet want ik ga natuurlijk niet in het donker buiten die spin eruit schudden.
Op de P bij de Trail heb ik hem na enig schudwerk eruit gekregen en vluchtte hij gelijk onder de auto. Jammer dat ik net geen foto kon maken.
Vanavond is alles vd grond en gesloten!!!!


Op die spin na hahaha
En fijn dat je ons ontbijt weer aangenaam maakt met een tijdig verhaal We kijken weer uit naar morgenochtend
Wat een prachtige zonsopgang onderweg, zeker de moeite waard om daar heel vroeg je bed voor uit te komen.
De Window Trail is ook heel mooi, grappig dat er dan op het bord staat dat je afstand moet houden van slangen, beren en bergleeuwen; alsof dat een optie is. Maar het zal er voor goede redenen staan.
Prachtige omgeving en ook weer heel afwisselend. De foto’s laten goed zien hoe mooi het daar is. Jammer dat je op de terug weg in de hitte moest lopen en tevens op een stijgend pad. Volgens mij zijn er in Amerika niet veel trails waar geen inspanning voor nodig is. Daarom is het fijn dat ik met jouw mooie foto’s zoveel te zien krijg van het land zonder het klauteren 😀 Uiteraard is het in het echt natuurlijk tien keer mooier, ongelofelijk hoeveel variatie er is in de natuur daar. Ik kan nu zo goed begrijpen waarom je daar naar terug wilt, er is zoveel te zien en doen!
De begraafplaats is ook echt heel uniek, het lijkt alsof deze al heel oud en verlaten is, maar er zijn toch recentelijk nog mensen begraven daar. Het is zeker een begraafplaats waar het allemaal net even iets anders is.
Mooie foto’s ook van de oever van de Rio Grande, wat een droogte daar. Hopelijk had je geen problemen om vanuit een klein stukje Mexico het land weer in te komen 😊
Ik hoop dat je goed hebt kunnen slapen zonder vervelende gasten en dat je weer aan een mooie dag begonnen bent. Geniet ervan!