Rippled Lake

Ik had niet verwacht dat het zo’n mooie geslaagde dag zou worden.
Het was vier uur vannacht en ik werd niet helemaal lekker wakker
De kamer was ook bedompt dus heb ik even het raam een stukkie opengeschoven.
Gewoon even niet fit, wie weet van de inspanningen van de afgelopen dagen en het slechte slapen.
Ik ben maar weer gaan liggen tot een uur of zes en daarna ben ik me gaan scheren en douchen.
Het ontbijt kon je pas om 7 uur nuttigen .
Maar daarvoor moest ik even iets belangrijks doen namelijk met kleindochter Ella een videogesprek voeren.
Dus ik naar buiten want ja om half zeven kan je niet in je motel kamer even gaan bellen.
Ella had namelijk die video van die slang gezien en wilde daar wat over weten.
Altijd leuk , ik was toch al lang wakker.
Ik heb niet veel gegeten en ging daarna de hele zooi weer in de auto doen.
Ja want hier is het ook berengebied dus moest je ook al je voedsel uit de auto halen.
Even langs de supermarkt voor verse broodjes en yoghurtjes en dan op naar de Parking van mijn eerste trail.
Toen ik eraan begon voelde het nog niet goed maar ik had zo iets van gewoon doen en kijken hoe ver je komt.
Dit merengebied ligt ten noorden van Mammoth Lakes en dat ziet er echt bijzonder mooi uit !
Op de achtergrond weer die prachtige bergen met witte toppen.
Nou weer hetzelfde liedje je bent in bergen gebied dus weer klimmen , dat was wel even een ding maar ik heb gewoon mijn tijd genomen.
En op een gegeven moment , misschien kwam het wel door de mooie trail en de mooie blauwe meren en witte bergen , dat ik in mijn ritme kwam.
Ik was dus op weg naar Crystal Lake en dan begin je op de parkeerplaats bij Lake George.
Tijdens het klimmen kijk je dan op Lake George en later komt Lake Mary in zicht.
Wat had ik weer geluk , blue sky met zon en daardoor waren de meren ook prachtig blauw!
Op het hoogste punt had ik een mooie overzicht van de omgeving en de andere meren.
Ik kwam daar mensen tegen die al bij Crystal Lake waren geweest en die zeiden dat er heel veel wind stond, maar dat het wel mooi was.
Ok dan toch maar naar beneden en soms moest je nog door de sneeuw lopen of een olifanten padje nemen of zelf  maken.
Eenmaal beneden zag ik het meer met op de achtergrond de Crystal Crag.
Natuurlijk was het mooi maar niet zo mooi als aan de andere kant want het waaide en daardoor was het meer ook niet strak blauw.
Toch zeker de moeite waard!
De terugweg ging niet zo snel want ik had weer met velen contact .
Wat ook jammer was dat er wolken kwamen en meer wind .
De blauwe meren waren niet meer zo mooi ,maar ik was op tijd begonnen lucky me.
Op de parking heb ik besloten om een kleine trail over te slaan en naar 2 gebieden te gaan die ik had gevonden door op de kaart te speuren.
Allereerst moest ik Mammoth Lakes verlaten en de US 395 South nemen .
Al heel snel moest ik linksaf en dat gaat niet via een exit maar gewoon de linkerbaan rijden en dan afslaan en oversteken.
Ik was dus op weg naar de Hot Creek Geologic Site en dit ging dan voornamelijk weer over een gravel weg .
Toch mooi door een soort vallei gereden waar dan de ja je raad het nooit de Hot Creek door stroomt.
Uiteindelijk kom je dan bij een officiële parking met toiletten en dan kan je daar naar beneden wandelen om bij de creek te komen.
Helaas was het hier inmiddels ook helemaal bewolkt en er kwam ook flinke windstoten.
De beek is zelf niet warm maar de felblauwe poelen wel .
Onder de grond zit nog een actieve magmakamer , het smeltwater wordt dan superheet en dan krijg je dus dat die om hoog gespoten wordt door de breuklijnen.
Nou dat heb ik niet gezien maar het was wel een mooie kloof waar zelfs flyfishers bezig waren.
Ik sprak er een aan en hij ging proberen om Rainbow Trout te vangen.
Ik had niet verwacht dat dit toch hit was , grappig dat de onbekende plaatsen ook aantrekkelijk kunnen zijn.
Ja en dan de volgende.
Weer de US 395 south nemen en verderop weer dwars door de highway linksaf.
Hier ligt Lake Crowley en ging er naar toe om de Stone Columns te bekijken.
Maar terwijl ik daar rondreed zag ik een bord dat dit gebied eigendom is van de stad Los Angeles.
Dit reservoir slaat dus smeltwater op en dat gaat dan naar het Los Angeles Aquaduct zodat de inwoners het via hun kraan kunnen gebruiken.
Maar goed , het zou er om spannen of ik met mijn auto er zou kunnen komen of dat ik een trail zou moeten doen.
Nou het begin ging redelijk over een zandweg , maar ik was niet helemaal zeker over de weg dus heb ik even op een heuvel geparkeerd.
Daar reed net een auto weg en die ging  het traject verder doen dus kon ik even meekijken want er kwam al direct een flinke helling met allemaal diepe sporen en natuurlijk zand waar zo lekker in kan spinnen met je banden.
Nou die auto redde het dus niet en keerde terug.
Dat ging ik dus niet doen met mijn rental.
Het was al bijna drie uur en dan ga je het krijgen.
Soms ben je dan te gemakkelijk en dan zeg je mmm laat maar dan hoor.
Dat had ik ook maar gelukkig zette ik door !
Beneden die parkeer heuvel kwam ik 3 wandelaars tegen die er waren geweest dus kon ik  mooi aan hun vragen of er veel muskieten zaten en of de columns niet onder water stonden.
Nou dat was niet het geval dus het was een Go voor mij.
Na die verschrikkelijke heuvel kwam er gewoon een prachtig zandpad waar mijn auto gewoon had kunnen rijden. Het is toch wat .
Ondertussen begon het weer nog verder om te slaan en liep ik daar op die weg me af te vragen we krijgen toch geen onweer.
Na een half uur snelwandelen zonder bliksem kwam ik op een heuvel en zag ik een klein strandje.
En ja hoor met die columns. Wat apart!
Ondanks dat het bewolkt was had het wel wat.
Ik heb foto’s gezien dat het water niet zo hoog stond zoals nu en dan zie dus mooiere langere columns.
Het is natuurlijk makkelijk om dit uit te leggen via Ai maar dan krijg je een heel lang verhaal dus nu een kort stukje uitleg:
Wetenschappers hebben ontdekt dat deze pilaren ongeveer 760.000 jaar geleden zijn ontstaan door een unieke combinatie van een vulkaanuitbarsting, smeltwater en erosie.
Ook weer een hit , wat een aparte plaats en wat was ik blij dat ik het toch gedaan heb.
Ondertussen zag ik dat de wolken vanuit de bergen werden verdreven en toen kwam er een prachtige blauwe lucht aan.
Toen heb ik dus maar weer even opnieuw foto’s genomen .
Blauw staat toch beter?
Ok de terugweg was ok en kon ik vertrekken naar mijn Motel in Bishop.
Dat was gelukkig nog maar een half uurtje rijden.
Vlakbij mijn Motel zit de Aaron Schat’s Roadhouse.
Hier heb ik dus een lekker IPA gedronken en een superlekkere Back Yard BBQ genomen , een heerlijk broodje met pulled pork en andere vulsels.
Wat een dag ! Zo zie je maar het komt allemaal weer goed!
And I’m not done yet!