A Rocky Day!

Vandaag moest een mooie dag worden!
Het zou goed weer worden en ik had iets speciaals op mijn programma !
Ik heb vanochtend gewoon even op mijn kamer ontbeten en een bakje koffie bij de receptie gehaald.
Verder hoefde ik geen boodschappen te doen dus kon ik gelijk wegrijden richting mijn eerste
bezienswaardigheid.
Gisteren vertelde ik dat ik weer in Oregon zat maar nu bleek dat ik vandaag dus een hele tijd door Idaho zou rijden en daarna weer Oregon in.
En de tijd was nog steeds niet naar Pacific gegaan dat zou dus pas vanmiddag gebeuren .
Maakte niet uit voor mij want ik wist dus al dat ik vanmiddag een uur zou winnen.
Het was weer een mooie route en na ongeveer een uur rijden via de US 95 south moest ik rechtsaf slaan en een gravelroad volgen.
Ik zou dus vandaag de Leslie Gulch gaan bezoeken en daar dan ook een trail doen , de Juniper Gulch trail.
De Leslie Gulch is een kloof vol met prachtige zeer indrukwekkende rotsformaties.
Leslie Gulch dankt zijn naam aan Hiram Leslie, een veeboer die in 1882 in de kloof door de bliksem werd getroffen en om het leven kwam terwijl hij zijn vee hoedde. 
Ja terwijl je dus over de gravelweg rijdt kom al veel vee tegen en ook boerderijen.
Op een gegeven moment gaat de weg meer kronkelig en een beetje gemeen worden , flinke stenen en ook wat kuilen die ervoor zorgen dat je echt wel langzamer gaat rijden.
Ik wilde dus de Juniper Gulch trail gaan doen , een trail waar je dus tussen de rotsen wandelt en ook ondertussen zelf kan bepalen of je van het pad af gaat om nog meer te zien.
Weer helemaal goed opgezadeld begon ik aan de trail terwijl het nog zo’n 15 graden was met een zonnetje.
Ik liep dus over een rul zandpad en moest op een gegeven moment een hele grote kei ontwijken door er omheen te klimmen.
Dat kon op 2 manieren , dus ik liep wat terug en vond een betere weg ,maar moest wel enorm mijn best doen om naar boven te klauteren.
Eenmaal boven kon ik weer op 2 manieren verder en de moeilijkste was naar beneden glijden op mijn kont dus ik wilde langs een boom gaan die vlakbij de rots stond en dan kon me aan de rots vasthouden.
Lucky me , ik zag net op tijd een stuk slang uit de rots steken.
Ok had ik hem niet gezien dan had ik daar wel mijn hand gelegd.
Nou weet ik niet of het een giftige was , in ieder geval geen ratelslang.
Kijk maar even op de foto en het filmpje.
Nou dan weet je het al het werd dus toch naar beneden glijden.
Vanaf dat moment was ik dus flink op mijn hoede en was blij dat ik mijn wandelstokken weer bij had.
Wat een prachtige trail was het !  Zoveel kleuren en vormen in de rotsformaties .
Zo ruig ook en als je nou hier in de buurt gaat kamperen dan kan je wel een paar dagen in dit gebied rondlopen.
Na mijn geweldig mooie trail van 2 uur reed ik nog verder want je kan helemaal bij het Owyhee meer komen .
Op het internet kwam ik het verhaal tegen waar ze de naam Owyhee vandaan hebben.
“Deze rivier en het reservoir zijn vernoemd naar drie Hawaiianen die in 1819 door een pelsjagersbedrijf werden uitgezonden om de rivier te verkennen. Helaas raakten ze verdwaald of kwamen om het leven, waardoor velen de rivier en de omgeving ter ere van hen "Owyhee" gingen noemen, een oudere fonetische en Engelse spelling van Hawaii.”

Even een kijkje genomen bij de waterkant en daarna even bij een picknicktafel bijgekomen van alle indrukken. Ondertussen langzaam mijn broodjes opgegeten . Het was al erg warm geworden dus weinig trek.
Daarna weer de auto in en die lange rit naar de US 95.
Toen had ik nog 1 ding waar ik toe wilde gaan , natuurlijk ook weer gevonden door op internet en kaarten te kijken.
Ik moest daarvoor weer een uurtje rijden en weer van de weg af .Gelukkig niet lang .
En opeens zag ik hun , de pilaren van Rome ofwel the Pilars of Rome.
Zo worden ze hier genoemd , het zijn dus hele hoge rotsformaties van fossielhoudende klei.
Ze dienden vroeger ook als herkenningspunt voor pioniers van de Oregon Trail.
Daarna moest ik nog 2 uur rijden om bij mijn Hotel te komen.
Mijn hotel ligt bij de Steens Mountains  en ligt in het gehucht Frenchglen.
Dit hotel is gebouwd in 1924 en is ondertussen opgenomen als Historic Place.
Altijd leuk om ergens te overnachten wat een beetje apart is.
Ik had dus ook voor het diner geboekt en die werd met nog meerdere gasten gezamenlijk genuttigd. En natuurlijk heel belangstelling naar mij want wat doet een Dutchman nou hier.
Dit was de beste maaltijd tot nu toe !
Morgenochtend hier ook nog even het ontbijt meepikken!
I call it a day ! Truste oh nee fijne dag voor jullie